Caravan Chronicles: Dag 1 – Een vliegende start (bijna)
Vandaag begon ons grote caravanabenteuer. Spoiler: we zijn er aangekomen. Dat is het goede nieuws.
De spiegels zaten erop. De koffers lagen erin. Tinus – onze viervoeter die duidelijk niet op de hoogte was van het logistieke meesterplan – moest nog even zijn hondenbench in. Simpel. Rechttoe rechtaan. Behalve dat de dissel van de caravan de achterdeur van de auto blokkeerde als een uitsmijter die z’n shift serieus neemt.
Oplossing: caravan afkoppelen. Tinus laten instappen. Caravan weer aankoppelen.
Ja. Dat laatste hebben we niet vergeten. Bijna, maar niet.
Onderweg bleek het leven opeens weer mooi: een tankstation met een bal uit de jus. Voor de niet-ingewijden: dit is het hoogste culinaire goed dat Nederland te bieden heeft op 90 kilometer per uur. We stopten, controleerden de caravan, en stelden vast dat alles er nog aanhing. Inclusief onszelf.
Eindbestemming: Zeewolde.
De place to be. Absoluut. Als je van wind houdt. Veel wind. Wind die je niet vraagt of het uitkomt maar gewoon besluit dat jouw jas eigenlijk een vlieger is. De zon heeft zich discreet afgemeld. Vermoedelijk ook naar Zeewolde gekomen en meteen doorgereden.
Na aankomst: rust verdienen. Pannenkoeken restaurant. Klinkt als een goed idee.
Het was een goed idee. Voor de vijftig kinderen die daar klaarblijkelijk hun cardio aan het trainen waren. We zaten er als twee mensen die per ongeluk in een kleutergym zijn beland. Broodje gegeten. Snel weg.
Terug naar de camping. Via Google Maps. Almere.
Nu, voor wie Almere niet kent: Almere is een stad die nog een beetje aan het uitvinden is hoe wegen werken. De GPS deed zijn best, faalde oprecht, en liet ons kennismaken met diverse wegen die nog niet af zijn. We hebben rondjes gereden die officieel als sightseeing kunnen worden geboekt.
Maar we vonden een uitrit. En dat is eigenlijk alles wat telt.
Nu zitten we in de caravan. De kachel doet het. Tinus ligt te snurken. Er is wifi. Er is een Brabants biertje.
Dag 1 geslaagd.
Morgen gaat alles soepeler. Dat zeggen we nu tenminste.
Leuk blog! En leuk geschreven! Wat ik een beetje verontrustend vind… Tinus kan alleen in de auto als de caravan is losgekoppeld. Kan hij er dan ook niet uit onderweg? Want dat lijkt me wel gevaarlijk, bij pech. Of gewoon omdat hij moet plassen.
Dat was op dat moment ook wel een ‘dingetje’ Maar we hebben zijn hok nu gedraaid. Dan kan hij erin/eruit via de zijkant. Wij zijn erg gek met ons ‘hondje’. We zouden niet willen dat hem ook maar iets overkomt!